احكام جامع مسايل پزشكى - خوئي، سيد ابوالقاسم؛ تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٣٠٣ - * فصل دوم مواردى كه معالجهى پزشك متوقف بر لمس نامحرم و نگاه به او باشد

اينكه در بعضى از موارد موجب محروميت از كار مى‌شود. با توجه به اينكه من به شغلم احتياج داشته و نمى‌توانم از آن دست بردارم؟

(بسمه تعالى): مصافحه و دست دادن با زن نامحرم جايز نمى‌باشد و دست دادن در صورتى كه از روى لباس و يا دستكش باشد و از روى شهوت و التذاذ نباشد، مانعى ندارد. ممكن است كه پزشك مذكور به كسانى كه مى‌خواهند با او دست دهند، بگويد كه من به جهت آلودگى دست و يا مداواى مريضى كه آلوده بوده، نمى‌توانم دست بدهم و بدين گونه از آنها معذرت خواهى نمايد و اما معاينه‌ى زنهاى مريض در صورتى كه ضرورى بوده و پزشك زن حاذق هم نباشد، مانعى ندارد، والله العالم.

سؤال (٣٥٨) بعضى از پزشكان كه جراحى مى‌كنند براى اينكه عمل جراحى و يا معالجه كه مستلزم كشف بدن نامحرم و نگاه به بدن اوست، اقدام به اجراى عقد موقت بر زن مريض مى‌كنند، آيا اين عقد موقت صحيح مى‌باشد؟

(بسمه تعالى): در صورتى كه علاج و مداواى اين زنها بدون لمس و يا نگاه ممكن نباشد، لمس و نگاه به بدن آنها به قدر ضرورت مانعى ندارد و نيازى به اجراى عقد منقطع نمى‌باشد.

سؤال (٣٥٩) خانمى كه پزشك جراح بوده و براى مريضى خانمى عمل جراحى انجام داده ودر اثناء عمل جراحى متوجه‌ى مشكلى در زن‌