احكام جامع مسايل پزشكى - خوئي، سيد ابوالقاسم؛ تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٣٠١ - * فصل دوم مواردى كه معالجهى پزشك متوقف بر لمس نامحرم و نگاه به او باشد

ب- در صورتى كه پزشك شك دارد كه آيا ضرورتى براى كشف بدن زن مريض وجود دارد يا نه مى‌تواند به بدن او نگاه كند؟

(بسمه تعالى): حكم اين مسئله از جواب سابق دانسته مى‌شود، والله العالم.

ج- در صورتى كه پزشك يقين دارد، مريضى زن اضطرارى نبوده و موجب كشف بدن و نگاه نمى‌باشد، ولى خود زن مريض، مرضش را اضطرارى دانسته و خواهان كشف و نگاه طبيب است؟

(بسمه تعالى): در اين صورت كشف بدن و نگاه جايز نمى‌باشد، والله العالم.

سؤال (٣٥٦) يكى از امورى كه پزشكان مرد به آن مبتلا مى‌شوند، معاينه‌ى زن‌هاى مريضى است كه به آنها مراجعه مى‌كنند. در اين موارد زنهاى مريض براى معاينه گاهى اوقات بدن خود را به پزشك نشان داده و پزشك معالج مبتلا به نظر شهوانى مى‌شود، اين در حالى است كه در بعضى از موارد يقين به مرض و معالجه‌ى آن بدون لمس و نظر به نامحرم ممكن نمى‌باشد؛ مانند موارد وضع حمل و يا مواردى كه خانمهاى باردار مبتلا به خونريزى مى‌شوند كه نجات آنها از مرگ متوقف بر نگاه و لمس بدن آنهاست و يا در بعضى موارد خانم‌ها مبتلا به سرطان سينه مى‌شوند كه طبيب براى تشخيص و يا معالجه مجبور به لمس و نظر مى‌گردد. در اين اوقات بعضى از پزشكان مبتلا به نظر شهوانى مى‌شوند. حال سؤال اين است كه آيا مراجعه به پزشك مرد با توجه به اينكه پزشك معالج زن‌