همبستگى اسلامى و دشمنان آن - كميسيون فرهنگى حركت اسلامى - الصفحة ٩٠
٢٢- قوله (ص) پس از نزول آيه مباركه إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ بعلى (فرمود):
هو انت و شيعتك تاتى انت و شيعتك يوم القيامة راضيين مرضيين و ياتى عدوك غضابا مقمحين.
خير البريه (بهترين مخلوقات) تو و شيعه تو هستند، تو و شيعيان تو روز قيامت در حالى كه از خدا راضى هستند خدا از شما راضى است مىآييد و دشمنان تو با غضب مىآيند.
(اخرجه الحافظ الذرتذى بنقل صواحق محرقه)
٢٣- قوله (ص) بعلى: آيا تو راضى نمىشوى كه تو با من در بهشت باشى و حسن و حسين و ذريه ما عقب سرما باشند و شيعيان ما از طرف راست و چپ ما؟
(اخرجه احمد فى المناقب)
٢٤- مسلم در صحيح خود از على نقل مىكند:
والذين فلق الحبة و برء النسمة انه لعهد النبى الامين الى انه لا يحبنى الا مؤمن و لا يبغضنى الا منافق.
پيغمبر به من فرمود كه دوست نمىدارد مرا مگر مؤمن و دشمنى نمىكند با من مگر منافق.
٢٥- ترمذى از ابىسعيد خدرى نقل مىكند: ما منافقين را به بغض