موضوع تقيه خوف است و بدون خوف مفهوم تقيه (نگهداشتن) صدق نمى‌كند و دروغ در مذهب شيعه يكى از محرمات اكيده است كه در تمام كتب فقهى شيعه بيان شده است و امروز صدها كتب فقهى، كلامى و اخلاقى شيعه چاپ و در معرض مطالعه عموم قرار دارد و هيچ نظر شيعيان در عقايد و اخلاق و اصول فقه و فقه مستور نيست.

ولى خطيب و امثال او بغرض انجام وظيفه براى اربابان خارجى و يا از روى تعصب و نادانى چشم خود را از آن‌ها مى‌پوشد، دانشمندان شيعه مانند علماى اهل سنت صميمانه و مخلصانه خواهان اتفاق و برادرى و صميميت و همكارى مشترك هستند و روزى حتماً به هدف كامل خود خواهند رسيد (إن شاء الله) چه مغرضين و متعصبين بخواهند يا نخواهند، و مسلمانان براى هميشه فريب نخواهند خورد.

اصولًا قسمتى از تقيه براى تحكيم مناسبات اجتماعى شيعه با برادران سنى آنان از طرف ائمه اهل بيت عليهم السلام وضع گرديده است و به شيعيان امر شده با قطع نظر از اختلافات فقهى در پاره‌اى از اجزا و شرائط وضو و نماز در جماعت اهل سنت حاضر و نماز بخوانند و همبستگى اسلام را حفظ كنند.