همبستگى اسلامى و دشمنان آن - كميسيون فرهنگى حركت اسلامى - الصفحة ٧٩ - باز هم درباره تقيه

٤- در موضوع فرمان قتل سلمان رشدى تمام دولت‌هاى امروزى چه انفرادى و چه در مجموعه كانفرانس اسلامى تقيه كردند.

كانفرنس اسلامى گفت سلمان رشدى مرتد است و از ذكر وجوب قتل او اجتناب كرد. ولى دولت ايران حتى پس از فوت آيت الله خمينى بر وجوب قتل آن اصرار ورزيد و در اين راه تاوان هم پرداخت حالا بگوييد كى از تقيه بيشتر كار مى‌گيرد. (فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ)

٥- فرق شيعه و سنى در موضوع تقيه به اين‌جا مربوط مى‌شود كه اهل سنت به خاطر اكثريت عددى خود از شيعيان ترسى ندارند و نيز در بلادى كه شيعه اكثريت دارند به سنيان به خاطر انجام فرايض‌شان بر اساس دستورات ائمه (ع) كارى ندارند بنابراين موضوع تقيه كه ترس از ضرر باشد درباره آنان منفى است ولى شيعه بخاطر اقليت خود و به خاطر جلوگيرى كثيرى از علما و حكومت‌ها و عوام آنان، از انجام وظايف مذهبى، بيشتر در معرض خوف و ضرر مى‌باشند. پس اين توسعه، توسعه موضوعى است نه حكمى.

براى توضيح مثال دو شهر مانند لاهور و بلخ را فرض كنيد كه غالب مردم لاهور پول دارند و غالب مردم بلخ تهيدست هستند، حال اگر از مردم لاهور بيشتر به مكه مى‌روند و از بلخ كمتر، فرق آن در اين نيست كه مردم لاهور بيشتر به وجوب حج پايبندند و مردم بلخ كمتر بلكه ممكن موضوع بعكس باشد بلى تفاوت مذكور در موضوع است‌