همبستگى اسلامى و دشمنان آن - كميسيون فرهنگى حركت اسلامى - الصفحة ٥٧ - شريعت و حقيقت

او مى‌نويسد (ص ٨٣) هر آيه كه با عقايد شان تصادم كند آن را تأويل عجيبى مى‌برند.

جواب: مثل چه؟ نويسنده براى اين كه رسوا نشود مجمل گويى مى‌كند ولى دروغ‌باف موفق نمى‌شود، به نظر ما تأويل جز بر اساس دليل معتبر جايز نيست.

در ص ٨٤ مى‌نويسد كه حديث از نظر اهل سنت مرجع دوم براى شريعت و مفسر قرآن است و مخالفت از هيچ حديثى كه نسبتش به رسول الله درست باشد روا نيست، در تصحيح حديث اعتماد بر اصولى مى‌شود كه در علم مصطلح الحديث علماء در آن‌ها اتفاق نموده باشند و طريق صحت حديث بررسى در سند حديث است.

جواب: در آن‌چه كه نوشته اختلافى وجود ندارد ولى او به دروغ آن را به خصوص اهل سنت نسبت مى‌دهد تا دايره اختلاف را وسيع‌تر نشان دهد (و كذلك يفعلون).

حجيت خبر واحد مبنى بر اصولى است كه در علم اصول فقه و علم الحديث و علم رجال مورد بحث قرار گرفته است و بدون انطباق آن اصول خبر واحد حجت نيست، ولى اين اصول به خلاف ادعاى نويسنده متفق عليه بين علما نيست بلكه آراى گوناگونى وجود دارد و وجود مذاهب متعدد فقهى در بين اهل سنت قوى‌ترين دليل بر صدق گفتار ما است.