٣- اگر چيزى درباره توهين شيخين (رض) در بعضى از روايات ما وارد شده باشد مورد اعتماد نيست زيرا شيعه هيچ گاه به روايات ضعيف اعتماد و اعتقاد ندارد، و نيز بايد متوجه بود كه خطيب به قصد فتنه انگيزى در بعضى از موارد روايات را بدل خود تفسير كرده و عوام الناس را فريب داده است اين نويسنده بى‌ادب حتى در حاشيه ص ٤١ به حضرت داود هم بى‌ادبى كرده و نوشته است كه طرز حكم داود مورد پسند خداوند نيست. (استغفر الله).

بلى- امام زمان مانند حضرت داود از روى علم و قرائن قضاوت مى‌كند و قضاوت خود را (در هر جا) به بينه معلق نمى‌سازد.

٤- در زمان ظهور آن حضرت قرآن زنده مى‌شود يعنى دستورات آن بر همه مردم تطبيق مى‌شود و مانند امروز مهجور و متروك نمى‌ماند ولى خطيب خيال كرده حضرت مهدى (عجل الله فرجه) قسمت مخفى قرآن را در آن زمان آشكارا مى‌سازد و نفهميده كه مراد احياء عملى و يا اظهار منزل غير قرآن است چنان‌چه گذشت.