معارف اسلامى (مهدى موعود و فضايل رمضان و شب‌هاى قدر) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٨ - ظلم و تعدى به خود

را كه در روز فرا مى‌گيريد، مطالعه مى‌كنيد؟ اگر مطالعه نكنيد واى برحال شما! چرا وقت خود را تلف مى‌كنبد؟ چرا با صحبت‌هاى بيهوده با مادر، پدر، برادر و خواهر خود ساعت‌ها از وقت گران‌بهاى خود را ضايع مى‌كنيد؟ اين را كه مى‌گويم، تنها مربوط به دخترها نيست؛ پسرها نيز چنين است.

ظلم و تعدّى به خود

كدام يك شما چه از دختران و چه از پسران، در روز پنج ساعت و شش ساعت سر خود را پايين انداخته و مشغول مطالعه شده‌ايد؟ گمان نكنم كسى پيدا شود كه جواب مثبت بدهد. اگر چنين نباشيم! ما و شما ناكام هستيم. خود ما در حق خود ظلم كرده‌ايم. اگر ما به جايى نرسيده‌ايم و از جاه ماندگان تاريخ شده‌ايم. خود ما مقصر هستيم؛ خدا كه ما را از تحصيل علم باز نداشته و اين خود ماييم كه از تنبلى درس نمى‌خوانيم و مطالعه نمى‌كنيم. در قرآن مى‌فرمايد: ما به آنان ظلم نكرديم؛ ولى خود آنان بر خود ظلم مى‌كنند. خداوند جل جلاله به كسى ظلم نمى‌كند. خداوند جل جلاله جوانى را براى اين به انسان نداده كه برود فسق و فجور انجام دهد؛ قدرت مالى و بدنى ما از خدا است كه به انسان مى‌دهد؛ ولى قدرت براى اين داده نشده كه به كسى ظلم كند. جوانى، قدرت، پول، ثروت، سلامتى و توانايى براى اين است كه انسان بسوى كمال انسانى حركت كند، تكامل‌