معارف اسلامى (مهدى موعود و فضايل رمضان و شبهاى قدر) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٤ - فرق ميان خوب و بد
فرق ميان خوب و بد
بزرگترين انسانيت يك انسان، چه مرد و چه زن، چه پير و چه جوان، چه فقير و چه پولدار، چه عالم و چه زاهد، چه پادشا و چه رعيّت، در اين است كه قوه شناخت حق و با طل را در وجود خود داشته باشد، انسان بايد حق و باطل را از هم تشخيص دهد؛ اگراين تشخيص را انسان نداشته باشد، تمام زندگانىاش به هدر مىرود. انسانها بايد از خود تشخيص داشته باشند، اراده داشته باشند، حق و باطل را بايد از هم تفكيك كنند و الّا مثل گله گوسفند مىشوند كه يك نفر با عصاچوب خود تمام گله را به هرجايىكه مىخواهد مىبرد. گوسفندان به اراده خود راه نمىروند؛ بلكه با همان صدا و يا اشاره چوپان راه مىروند. انسان بدون تشخيص و بدون اراده، از گلهى گوسفند هم بدتراست.
اگر انسان داراى چنين تشخيصى باشد كه بفهمد، فرقان بين حق و باطل جدايى مىاندازد و نيز بتواند، طبق دستور قرآن حق و باطل را از هم جدا كند، واقعاً انسان است و انسانيت خود را درك كرده است. انسانها با هم فرق مىكند، خيلى از انسانهايى هستند كه از خود اراده ندارند و هميشه در بوق و كرناى ديگران مىرقصند؛ هيچ نمىفهمند كه براى چه مىرقصند؟! انسان بىاراده همه با صداى كه مىشنود، شروع مىكند به رقصيدن، بدون اينكه بداند براى چه مىرقصد؟! به چنين انسانها شما چه مىگوييد؟! آيا مىشود آنان را انسان خطاب كرد؟! نه خير چنين اشخاصى انسان نيستند، فقط ظاهرانسانى دارند، از نظر فيزيكى