" اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ" (حديد ٢٠- ٢١).

اين آيه مباركه كه زندگانى دنيا يعنى زندگانى پست را نه زندگانى حاضر را[١] در شش امر بيان ميدارد[٢].

[١] - استفاده اينكه زندگانى دنيا بدو معنى در قرآن استعمال شده يكى بمعناى حاضر ديگرى بمعناى پست محتاج به تعمق و دقت در آيات متعدد قرآن مجيد ميباشد.

[٢] - ولى حصران درين امور استفاده نميشود زيرا كلمه( انما) بفتح همزه است نه بكسر آن.