خداوند خودش را در مقام ايجاد انسان به بهترين آفرينندگان وصف ميكند چنين استنباط مى‌شود كه انسان احسن الخالقين است‌[١]. اين افضليت مطلق يا نسبت مربوط بتكوين انسان است، با قطع نظر از خودسازى او (كفر و ايمان و اخلاق و اعمال بد و خوب او) بلى آيه مباركه‌ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ (آنان بهترين مخلوقاتند) مبين افضليت مطلقه انسان بلحاظ ايمان و عمل صالح (خودسازى) او ميباشد.

باز هم كمال ذاتى (خداسازى) او در آيه مباركه‌ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ ... وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‌ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا

[١] - تفصيل اين بحث در كتاب( فوائد دمشقيه) نگارنده كه تفسير موضوعى است بيان شده است.