خود را بسازيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٤ - بحث ششم از كى و به چه؟

را موجود مادى و دارنده روح با عظمت و دارنده ابعاد گوناگون بدانيم بايد نظر دقيق و عالى اسلام را بپذيريم.

بلى از انسان هيچ چيز بزرگترى وجود ندارد كه براى تكامل و خودسازى خويش باو پناه ببرد او بايد بخود پناه ببرد هر چند درين پناه بردن ارشاد و تعليم صحيح لازم و حتمى ميباشد.

بلكه براى كامل شدن و ساخته شدن راهى جز رجوع بخود نداريم.

إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ. خدا حالات مردم را دگرگون نخواهد كرد تا خود آنان خود را دگرگون ننمايند.

از امير المومنين چنين نقل شده است:

دواى تو از جانب خودت است تو آگاهى ندارى. دردت از خود توست و تو نمى‌بينى.

تو كتاب آشكار (هستى) ميباشى‌

كه بهر حرف تو اسرار آشكارا ميگردد