خود را بسازيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٧ - بحث پنجم هدف آفرينش ما؟

يكى اينكه خداوند، جهان ممكن را بغرض نفع خود نيافريده زيرا خداوند احتياجى ندارد و استكمال در حق او ممتنع است، دوم اينكه جهان را بيهوده و بى‌غرض نيافريده زيرا لغو و عبث از شان حكيم عادل بدور است.

آرى فلسفه ميگويد جهان علت غائى دارد و بدون هدف آفريده نشده ولى اين هدف چه خواهد بود فلسفه جوابى ندارد[١].

قرآن مجيد هر چند هدف آفرينش موجودات را بطور واضح بيان نفرموده ولى ميشود از بعضى آيات آن استنباط نمود كه هدف مذكور تكامل است.

(رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌) (وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى‌) بلى در خصوص انسان آشكارا مى‌فرمايد:

[١] - بلى جمعى از فلاسفه علت غائى را عين علت فاعلى خوانده‌اند. لان العالى لا يريد السافل ولى اين مطلب بدليل درستى ثابت نشده است.