فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً) هر كس نفسى زنده بدارد گويا همه مردم را زنده نموده است. فرموده از سوختن يا غرق شدن (زنده‌اش بدارد) گفتم پس كسى كه نفسى را از گمراهى بهدايت بيرون نمايد؟ فرمود اين تاويل بزرگتر (آيه) است‌[١].

دسته سوم كه بخودسازى خود نمى‌پردازند و فقط به نصيحت ديگران اكتفا ميكنند، و هميشه خو را فراموش و رفع مشكلات را از ديگران توقع دارند و كارشان ايراد گرفتن بر ديگران است از نظر قرآن محكومند.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ‌ (ص ٢ و ٣)

چرا ميگوئيد چيزيرا كه خود بجا نمى‌آوريد اين روش در پيشگاه خدا مبغوض است.

[١] - ولى اگر موعظه و ارشاد او بديگرى تاثيرى نكرد بتكامل او ضررى نمى‌رسد( لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ).