انسان كامل يا شاه مردان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٥ - خليفه دوم(رض)
جايگاه على (ع) در قرآن
بازهم ابن حجر شافعى از ابن عباس نقل مى كند كه «سيصد» آيه در شأن على (ع) نازل شده است.
خليفه دوم (رض):
صواعق محرقه؛ صفحه ١٧٧: «واعلموا أنّه لا يتمّ شرفٌ إلّا بولاية على رضى الله تعالى عنه؛ بدانيد كه شرف مؤمن كامل و تمام نمى شود مگر به دوستى و ولايت على رضى الله تعالى عنه». يعنى با ولايت على براى يك مؤمن شرف تمام (كامل) مى شود. و قال ايضا لاعرابى؛ هذا مولاك و مولا كل مؤمن و من لم يكن مولاه فليس بمؤمنٍ؛ و همچنين به يك عرب بيابانى كه نزد خليفه ثانى آمده بود، گفت: اين (على) مولاى تو و مولاى هر مؤمنى است. و هركس على مولاى او نباشد، پس آن شخص مؤمن نيست.
خلفا اين سخنان را از خود نمى گفتند بلكه از پيغمبر اكرم (ص) شنيده بودند و شعرى كه بعضى از شعراء گفته اند تقريبا ترجمه فرمايش خليفه ثانى است:
|
ايمان بدون ريب تولّاى حيدر است |
آن را كه دوستى على نيست كافر است |
|