ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٦٢ - رعايت حرمت و حقوق انسان ها
رازدارى، هميارى و ... در معاشرت آنان با هم ملاك و معيار اصلى قرار گيرد و از كارهايى چون غيبت، تهمت، حسد، تكبر، ماجراجويى، تجسس، دروغ، چاپلوسى، نيرنگ، پايمال كردن حقوق يكديگر، مسخرهنمودن ديگران، خيانت و ... خوددارى گردد.
بر همه مسلمانان لازم است كه در برخوردهاى خود با ديگران بهخصوص پدر و مادر، مربيان و اساتيد، همسايه، بستگان و بزرگان دين و دانش و همه كسانى كه به گونهاى بر آنها حقى دارند جنبههاى انسانى و آداب اسلامى را رعايت نموده و نسبت به رفع مشكلات ديگر مسلمانان خصوصاً افراد محروم و مستضعف، سالخورده و مصيبتديده به اندازه قدرت و توان خود اقدام نمايند؛ در سخنى از امام صادق عليه السلام چنين آمده است: «انسانهاى با ايمان برادر يكديگر بوده و همانند بدن واحدى هستند كه اگر يك قسمت از آن دچار بيمارى گردد اثر و درد آن در تمام بخشها ظاهر مىشود.»[١] و چه زيبا شاعر شيرين سخن شيراز سعدى اين سخن را به نظم كشيده است:
| بنى آدم اعضاى يك پيكرند | كه در آفرينش ز يك گوهرند | |
| چو عضوى به درد آورد روزگار | دگر عضوها را نماند قرار | |
| تو كز مِحنت ديگران بىغمى | نشايد كه نامت نهند آدمى[٢] | |