ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٦٤ - فصل سيزدهم مبطلات نماز

١- اين كه ببيند جان خودش يا جان فردى كه ريختن خونش جايز نيست در خطر بوده يا مالى كه نگه‌دارى آن اهميت دارد در معرض از بين رفتن باشد.

٢- در بين نماز متوجه شود كه مسجد به گونه‌اى نجس شده كه باعث هتك آن مى‌شود يا نجاست از آنجا به جاهاى ديگر سرايت مى‌كند، كه در اين موارد اگر وقت نماز وسعت دارد و بدون رها كردن نماز نمى‌تواند آن را آب بكشد، بايد نماز را رها كند.

٣- در حال نماز و وسعت وقت آن طلبكار طلب خود را از او درخواست نمايد و نمازگزار نتواند در بين نماز طلب او را بدهد.

٤- پيش از رسيدن به حد ركوع متوجه شود اذان و اقامه نمازش را فراموش كرده يا پيش از قرائت حمد يادش بيايد كه اقامه را نگفته است كه در اين موارد چنانچه وقت وسعت دارد مستحب است نماز را رها كرده و پس از گفتن اذان و اقامه نماز را از اول شروع نمايد.

پرسش: اگر در هنگام نماز كسى به نمازگزار سلام كرد، آيا بر وى واجب است كه جوابش را بدهد؟

پاسخ: بله، در صورتى كه سلام او از روى شوخى يا مسخره نباشد لازم است بلافاصله پاسخش را بگويد و اگر به اندازه‌اى تأخير بيندازد كه اگر بخواهد پاسخ دهد در نظر مردم جواب آن سلام به حساب نيايد، جواب آن را نبايد بدهد؛ مثلًا كسى كه در ركعت اول به نمازگزار سلام كرد وى نمى‌تواند در ركعت سوم جواب وى را بدهد.

پرسش: آيا نمازگزار در حال نماز مى‌تواند به كسى سلام نمايد؟