ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢١٩ - الف - نمازهاى مستحب

يكى از اين نافله‌هاى شبانه‌روزى معروف به «نافله شب» يا همان «نماز شب» است. در سخنى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم آمده است: «بهترين شما آنهايى هستند كه در سخن گفتن مؤدب بوده و گرسنگان را سير نموده و در حالى كه مردم خواب هستند نماز شب را بپا مى‌دارند.»[١] و در سخن ديگرى آمده است: «هر كه نماز شب را بپا دارد صورت (و سيرتش) در روز نيكو خواهد شد.»[٢] با توجه به اين كه كارها و گرفتارى‌هاى زندگى روزانه، انسان را به خود جلب كرده و قلب را از توجه كامل به سوى خداوند متعال باز مى‌دارد، در نيمه‌هاى شب و هنگام سحر كه غوغاى زندگى مادى فرو نشسته است و روح و جسم در پرتو مقدارى خواب از آرامش خوبى بهره‌مند گشته، حالت معنوى و نشاط خاصى به انسان دست مى‌دهد كه بى‌نظير است.

آرى در اين محيط آرام و لحظات تنهايى و به دور از هر گونه خودنمايى و تظاهر در اثر حضور قلب و توجه به حضرت حق در نماز و نيايش حالتى به انسان دست مى‌دهد كه فوق‌العاده روح‌بخش و نشاطآور است، به همين دليل دوستان و عاشقان خدا هميشه از عبادت‌هاى آخر شب براى تصفيه روح و تقويت ايمان و تكميل اخلاص خويش توان و نيرو مى‌گيرند.