ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢١٥ - فصل هشتم نماز، شكوه بندگى

در احاديث پيشوايان دين آمده است كه نماز وسيله عروج و بالا رفتن و تقرّب انسان مؤمن و متقى به سوى پروردگار است، و اگر نماز انسان مورد قبول خداوند قرار گيرد ساير اعمال او نيز قبول خواهد شد، و بر عكس اگر نماز مورد قبول واقع نشود باقى اعمال نيز پذيرفته نمى‌شود.

امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد: «نماز ستون دين است؛ نماز همانند عمود و ستونى است كه در وسط خيمه واقع شده است، تا وقتى كه اين ستون پابرجاست طنابها و ميخها بر جاى خود هستند، اما اگر اين ستون كج گشته و بشكند ديگر از طنابها و ميخها كارى برنمى‌آيد و خيمه نيز بر جاى نخواهد ماند.»[١] نماز وسيله‌اى است جهت شستشوى گناهان انجام گرفته و سدّى است در برابر گناهان آينده؛ چرا كه روح ايمان را در انسان تقويت نموده و نهال خداترسى را در نهاد آدمى پرورش مى‌دهد؛ نماز عاملى است براى كنار زدن پرده غفلت انسان‌ها از هدفى كه به خاطر آن آفريده شده‌اند. اين عبادت در زمانهاى مختلف شبانه‌روز به انسان اخطار مى‌دهد كه بيدار باش و غرق در زندگى مادى و لذايذ زودگذر نشو. آرى، نماز وسيله‌اى است براى پرورش فضايل اخلاقى و تكامل معنوى انسان‌ها و آنها را از جهان محدود مادّه و چهار ديوارى عالم طبيعت بيرون برده به آسمانها دعوت نموده و با فرشتگان هم‌صدا و هم‌راز مى‌سازد.

در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده است كه ايشان خطاب به جمعى كه در حضورش بودند، چنين فرمودند: «اگر بر در خانه يكى از

[١]- وسائل‌الشيعه، ج ٤، ص ٢٧، حديث ١٢