ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٧٥ - الف - آب

اول: اين كه آب مطلق باشد نه مضاف. دوم: آب پاك باشد.

سوم: هنگام شستن چيز نجس آب مضاف نشود و رنگ يا بو يا مزه نجاست را پيدا ننمايد. چهارم: پس از آب كشيدن چيز نجس عين نجاست در آن باقى نماند.

آب مطلق خود بر پنج قسم است: ١- «آب كر» و آن بنابر احتياط مقدار آبى است كه اگر در ظرفى كه طول و عرض و عمق آن هر يك سه وجب و نيم معمولى است، بريزند، آن ظرف پر شود گرچه اگر طول و عرض و عمق آن سه وجب باشد نيز كافى است.

در صورتى كه يكى از نجاسات مثل خون، ادرار و يا مشروبات الكلى و يا اشيايى كه به واسطه اينها نجس شده‌اند مثل ظرف نجس، به آب كر برسد و رنگ يا بو يا مزه آن آب را تغيير ندهد، آب كر نجس نمى‌شود.

٢- «آب جارى» و آن آبى است كه از زمين جوشيده و بر آن جريان داشته باشد، مثل آب چشمه و قنات.

آب جارى اگرچه كمتر از كر باشد چنانچه نجاست به آن برسد تا هنگامى كه بو يا رنگ يا مزه آن به وسيله نجاست تغيير نكند، پاك است.

٣- «آب باران» باران در صورتى مى‌تواند اشياء نجس را پاك نمايد كه به مقدار كم نباشد، بلكه طورى باشد كه مردم بگويند باران مى‌آيد و به مقدارى باشد كه اگر بر زمين سفت و سختى ببارد، جريان پيدا كند.

٤- «آب چاه» آب چاه هم مثل آب چشمه بوده و تا وقتى كه از زمين مى‌جوشد اگرچه كمتر از مقدار كُر باشد چنانچه نجاستى به آن برسد و بو