ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٨٣ - ب - برهان عدل

طرف ديگر خالق اين جهان نيز دادگر و عادل است و خود به بندگانش دستور داده كه در اين جهان زندگى خود را بر اساس عدالت استوار سازند و از هر گونه ستمى اجتناب ورزند، و در اين راه پيامبران را فرستاده كه مردم را به راه خير و صلاح دعوت نموده و از شرّ و فساد بازدارند. در اين ميان گروهى سراپا مطيع و فرمانبردار احكام الهى بوده و از مسير دين و انسانيت منحرف نشده و برگرد آلودگى‌ها و ناپاكى‌ها نچرخيده‌اند، اگر تمام جهان را به آنها بدهند حاضر نيستند در حق مورچه‌اى ضعيف ستم روا دارند؛ اما گروهى ديگر غرق در آلودگى‌ها و پايمال نمودن حقوق ديگران شده و رفتارشان به گونه‌اى است كه گويا اصلًا از طرف خدا برنامه‌اى براى آنان نيامده است، افرادى كه از كشتن و سوزاندن انسان‌ها احساس لذت مى‌نمايند و اگر بر سر سفره آنها سر بيگناهى بريده نشود دست به غذا نمى‌برند و فرياد و ناله انسان‌هاى مظلوم برايشان بهترين نغمه و موسيقى است! آيا عدل خدا اجازه مى‌دهد كه اين دو گروه با هم يكسان باشند؟ قطعاً پاسخ منفى است و بين اين دو گروه نزد خدا تفاوت وجود دارد؛ از طرف ديگر شكى نيست كه در اين دنيا هر يك از اين دو گروه به تمام پاداش و يا سزاى خود نمى‌رسند؛ بنابراين بايد جهان ديگرى باشد كه نيكوكاران پاداش كامل اعمال و كردار خوب خود را و ستمگران و بدكاران كيفر بدكارى خود را ببينند؛ آن جهان همان رستاخيز و معاد است.

در اين باره قرآن كريم مى‌فرمايد: «بازگشت همه شما به سوى اوست، خداوند وعده حقى داده، او خلق را آغاز كرد سپس آن را باز مى‌گرداند، تا كسانى را كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند به‌