ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٨٣ - الف - امورى كه لازم است رعايت شود

٣- از دستشويى كردن بر قبور مؤمنين كه بى‌احترامى به آنهاست و هرجايى كه موجب بى‌احترامى به يكى از مقدسات دين است و نيز در زمين و ملك كسى كه اجازه اين كار را نداده بايد پرهيز شود.

٤- بايد نسبت به پاك نمودن و تطهير محل ادرار و مدفوع پس از دستشويى نمودن اقدام نمود؛ در برخى روايات آمده آنان كه نسبت به اين امر توجه نمى‌كنند دچار عذاب قبر گشته و در قيامت دچار آن چنان رنج و ناراحتى مى‌گردند كه باعث رنجش ساير افرادى كه خود دچار عذاب و ناراحتى هستند مى‌شوند. در حديثى از حضرت باقر عليه السلام نقل شده يكى از ويژگى‌هاى قوم لوط كه دچار عذاب الهى شدند اين بود كه خود را از مدفوع پاكيزه نگه نمى‌داشتند.[١] به هر حال براى تميز كردن محل ادرار بايد از آب استفاده شود؛ اگر آب جارى يا كر باشد، چنانچه محل ادرار را يك مرتبه بشويد كافى است و اگر با آب قليل مثل آفتابه بخواهد خود را بشويد، بنابر احتياط واجب بايد دو مرتبه خود را بشويد و براى تميز كردن مخرج مدفوع مى‌توان از دستمال پارچه‌اى، كاغذ، كلوخ و يا سنگ پاك و خشك استفاده نمود؛ كه البته بنابر احتياط واجب بايد تميز كردن با اين اشياء كمتر از سه مرتبه نباشد اگرچه با يك مرتبه يا دو مرتبه دستمال كشيدن محل پاكيزه شود، ولى با اين حال در سه مورد نمى‌توان مخرج مدفوع را با غير آب پاك كرد، كه عبارتند از: ١- هر گاه نجاست ديگرى مانند خون همراه مدفوع بيرون آيد.

[١]- بحار الانوار، ج ١٢، ص ١٤٨، حديث ١؛ و نيز ص ١٥٢، حديث ٧