ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٢٧ - ٥ - خودنمايى و رياكارى

با قصد غير خالص؛ اين خصلت ناپسند در همه كارهاى انسان، چه فردى و چه اجتماعى، اثر منفى و نامطلوب گذاشته و آنها را بى‌خاصيت و بى‌روح مى‌گرداند. در مقابل اين صفت زشت «اخلاص» كه به معنى خلوص نيت و پاكى آن در انجام عمل است قرار دارد؛ به عنوان نمونه گاهى هدف انسان از انجام دادن عبادت چيزى جز رضايت خداوند متعال و اطاعت و شكرگزارى به درگاه او نيست كه در اين جا عمل، خالصانه و با نيت پاك انجام مى‌گردد. اما گاهى هدفش فريب مردم و نشان دادن اين اعمال به آنهاست كه به اين فرد رياكار و خودنما گويند. انسان خودنما سعى در آراسته كردن ظاهر خود نموده اما باطنش درهم ريخته و ناپاك است، ذره‌اى از حقيقت در وجود او قرار ندارد ولى خود را به شكل و قيافه انسان‌هاى خيرخواه، ديندار و خدمتگزار مردم در مى‌آورد: