سلمان فارسی رامهرمزی (م حدود ٣٣ق) اولین محدث خوزستانی است. سلمان را برخی اهل منطقه جی اصفهان دانسته‌اند، اما در صحیح البخاری، سلمان از مردم رامهرمز معرفی شده است.[١] ابن‌اثیر (م٦٣٠ق)[٢] و ابن حجر عسقلانی (م٨٥٢ق)[٣] و ابن عبدالبرّ (م٤٦٣ق) رامهرمزی بودن سلمان را ترجیح می‌دهند و بعد از این که سلمان را دارای اصالتی رامهرمزی می‌دانند، می‌گویند: «و گفته‌اند که سلمان از اصفهان بوده است». حتی ابن عبدالبر قریه جی را بخشی از رامهرمز می‌داند.[٤] در کتب اربعۀ شیعه چهارده حدیث به واسطه سلمان نقل شده است که در بحار الانوار تعداد آنها بیشتر است و مضمون آنها بیشتر در باره قرآن، ولایت، علم پیامبر و امام علی _ علیهما السلام _ و زهد و... است. از سلمان فتوایی در باره صید نقل شده که در کتب فقهی موجود است.[٥] در منابع روایی اهل سنت نیز شصت حدیث از سلمان نقل شده است.[٦]

وی مجموعه‌ای از احادیث امیرالمؤمنین _ علیه السلام _ را با نام حدیث جاثلیق جمع‌آوری کرده که شرح حال مناظره کاتولیک رومی با ابو بکر و امام علی _ علیه السلام _ است.[٧] حدود هفتاد حدیث در موضوع تفسیر آیات قرآن از سلمان گزارش شده است. سلمان در تسلیم شدن مردم مداین با گفت و گو و بدون جنگ و نیز در طراحی و ساخت شهر کوفه نقشی اساسی داشت.[٨]

نامه نگاری با امامان و دریافت جواب آنان نیز از نوشته‌های اولیه این دوره است که معمولاً در موضوعی خاص بود. نامۀ عبدالله نجاشی (قرن ٢) والی اهواز به امام صادق _ علیه السلام _ و پاسخ ایشان با نام الأهوازیه در موضوع فقه و اخلاق از این نوشته‌هاست. شهید ثانی همۀ متن این نامه را در کشف الریبه آورده است.[٩]

[١].صحیح البخاری، ج٤، ص٢٧٠.

[٢]. أسد الغابة، ج٢، ص٣٢٨.

[٣]. الاصابه، ج٣، ص١١٩.

[٤]. الاستیعاب، ج٢، ص٦٣٤.

[٥]. الکافی، ج٦، ص٢٠٤؛ التهذیب، ج٩، ص٢٤؛ السنن الکبری، ج٩، ص٢٣٧.

[٦]. الأعلام، ج٣، ص١١٢.

[٧]. الامالی، ص٢١٨ - ٢٢١؛ الفهرست، ص٨١؛ بحار الانوار، ج١٠، ص٥٤ - ٥٧؛ الذریعه، ج٦، ص٣٧٦؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج١، ص١٢٠.

[٨]. الذریعه الی تصانیف الشیعه، ج٦، ص٣٧٦؛ بحار الانوار، ج١٠، ص٥٤؛ تاج التراجم فی طبقات الحنابله، ص٣ - ٤؛ سلمان فارسی، ص١٧١.

[٩]. کشف الریبه، ص٨٦ - ٩٦.