الهى ايام اواخر رجب يكهزار و سيصد و نود و يك برايم چون نيمه آن روز استفتاح بود كه بتدريس اسفار افتتاح كرديم بار خدايا چگونه شكرت كنم كه هر روز در وصف اسماء حسنى و صفات عليا , و اطوار جلوه هاى جانفزاى تو سرگرم و دل خوشم .

الهى خوشا آنكه چون عين ثور چشيم بينا دارد و مانند قلب اسد و عقرب دلى آتشين و روشن و مثل جوزا در راه تو ميان سخت بربسته است .

الهى حسن غبطه حال عقرب مى خورد كه عقرب كجا و حسن كجا آن رو به مشرق دارد و اين مغربى است , آنرا قلب روشن است و اين را ظلمانى , آن تاج بر سرپيش چشمش ترازوى داد است و اين بيدادگر طغيان در ميزان كرده است , آن سير آسمانها مى كند و اين زمين را نپيموده است , آن شب و روز بيدار است و اين در خواب , آن بصراط مستقيم است و اين كجرفتار منحرف , آن هشيار براى دفع عدو