الهي نامه

الهي نامه - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٧١

الهى حسن از حرف تا كمتر باشد كه فعلش چون ذاتش خاص اسم شريفت است , تاء قسم خاص تو باشد و حسن نباشد .

الهى در شگفتم از كسانى كه چون و چرايى , و كاش كاش گويند .

الهى اين و آن گويند بهاى يك گرده نان پنج قرآن است , حسن بى بها گويد هرگز آن به بها در نمى آيد در ازاى هر لقمه و جرعه از ازل تا ابد شكرت .

الهى موج از دريا خيزد و با وى آميزد و دروى گريزد و از وى ناگزير است انا لله و انا اليه راجعون .

الهى شكرت كه ديده جهان بين ندارم هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن .

الهى اين كلمه ناتمام خوشحال است كه به اسم سه حرف از حروف مقطعه فرقانت را دارا است , كلمات تامه اى كه به حقيقت همه مقطعه قرآنت را دارايند چونند