طرح کلي انديشه اسلامي در قرآن - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٦٣ -           ١٤ بعثت در نبوت
١٤ بعثت در نبوت
نبوت , يك برانگيختگى ( بعثت ) است , يعنى رستاخيز و انگيزشى پس از سكون و آرامشى . اين رستاخيز , نخست در باطن و روان خود نبى است و از آن پس در محيط پيرامونش و در جهان .
نبى , با مايه هاى سرشار و بالاتر از عادى , آماده ء تحمل بار مسئوليتى بدان عظمت و سنگينى است , ولى تا پيش از بعثت , اين مايه ها هنوز به ظهور و فعليت نيامده و او همچون يكى از افراد معمولى ديگر در مسير عادى اجتماع , به تلاش و فعاليت مشغول است , وحى الهى در او تحول و انگيزش و انقلابى بوجود مى آورد و رستاخيزى در روان او بپا مى كند . او مبعوث مى شود . . .
آيات اميد بخش سوره ء كوچك[ ( الضحى] ( يادآور آغاز همين رستاخيز در باطن و روان پيامبر عزيز اسلام است :
والضحى بهنگام بر آمدن روز و تابش نور , سوگند .
واليل اذا سجى و به شبانگاه كه تاريكى همه جا را بپوشاند , سوگند .
ما ودعك ربك وما قلى كه پروردگارت ترا فرو نگذاشته و بر تو خشم نگرفته است .