طرح کلي انديشه اسلامي در قرآن - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١٦ -           ٢ ايمان از روى آگاهى
ربنا انك من تدخل النار فقد اخزيته پروردگار ما ! بيگمان هر كه را به در افكنى , زبون و سر افكنده اش ساخته ئى ,
وما للظالمين من انصار و ستمگران را هيچ يار و مددى نيست .
ربنا اننا سمعنا مناديا ينادى للايمان پروردگارا ما ( به گوش دل و با تفكر در پديده هاى خلقت ) صداى ندا كننده ئى را كه به ايمان فرا مى خواند .
ان امنوا بربكم ( و مى گفت ) به پروردگارتان ايمان آوريد , شنيديم .
فامنا
و ( در پاسخ اين نداى تكوين ) ايمان آورديم . . .
( سوره ء آل عمران : ١٩٠ ١٩٢ )
٣ اگر اين آگاهى و فهم و استدلال روشن بينانه , نباشد ايمان به تحجر و تعصبى جاهلانه بدل مى گردد و راه حقيقت بينى و هدايت را نيز به روى آدمى مى بندد . لذا ايمان هاى متعصبانه يا مقلدانه ئى كه كافران و مخالفان , به افكار پوشالى خود مى ورزيدند , در قرآن بشدت محكوم و مورد تخطئه است .
به لحن توبيخ آميز و پر معناى اين آيه گوش كنيد :
واذا قيل لهم تعالوا الى ما انزل الله والى الرسول و چون به آنان گفته شود كه بيائيد و آنچه را خدا فرستاده و پيامبر مى آموزد , بيازمائيد و بفهميد .