طرح کلي انديشه اسلامي در قرآن - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١٥ -           ٢ ايمان از روى آگاهى

غفرانك ربنا و اليك المصير مغفرت تو را جويائيم پروردگارا و بازگشت همه بسوى تو است .

( سوره ء بقره آيه ٢٨٦ )

٢ ولى ايمان , از روى شعور و آگاهى و فهم است , نه كور كورانه و از روى تقليد . و همين ويژگى است كه ايمان آنان را از سر سپردگى ها و دلباختگى هاى عاميانه كه غالبا پوچ و بى عمل و زوال پذير است ممتاز مى سازد .

در آيات زير , نشانه ء بارزى از اين آگاهى را مى توان مشاهده كرد :

ان فى خلق السموات والارض به يقين , در آفرينش آسمانها و زمين .

واختلاف اليل والنهار و آمد و شد شب و روز .

لايات لاولى الالباب الذين يذكرون الله قياما وقعودا وعلى جنوبهم نشانه هاى روشنى است براى خردمندان , آنها كه خدا را در حال ايستاده و نشسته و به يك پهلو خوابيده ياد مى كنند .

ويتفكرون فى خلق السموات والارض و در آفرينش آسمانها و زمين مى انديشند .

ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانك ( و بدل و زبان مى گويند : ) پروردگار ما ! اينهمه را به بيهودگى نيافريده ئى , ( تو از بيهودگى منزه و پيراسته ئى ! )

فقنا عذاب النار پس ما را از شكنجه ء آتش محفوظ بدار .