قیمت عمر - حسین انصاریان - الصفحة ٢٥

مى‌كردند شغل آنها شغل حيوانات بود. چقدر اميرمؤمنان (ع) عالى بيان كرده است: (وَ اشْتَغَلُوا بِآجِلِهَا).[١] (آجل): يعنى آينده، مدت. (وَ اشْتَغَلُوا بِآجِلِهَا): تا در دنيا هستند، به آباد كردن فرداى‌شان اشتغال دارند؛ مى‌خورند، امّا براى فردا؛ مى‌پوشند، امّا براى فردا؛ ازدواج مى‌كنند، امّا براى فردا؛ حركت مى‌كنند، امّا براى فردا؛ مى‌گويند، امّا براى فردا؛ سكوت مى‌كنند، امّا براى فردا. در دنيا، مثل ظاهربين‌ها مغازه دارند؛ كارخانه دارند؛ گله گوسفند دارند؛ كشاورزى دارند، امّا (وَ اشْتَغَلُوا بِآجِلِهَا)؛ يعنى به همه اين‌ها مشغولند، امّا به خاطر فردا و براى فردا.

من در خيلى از شهرهايى كه كشاورزى دارند، به منبر رفته‌ام و خيلى چيزها از كشاورزها ديده‌ام كه فرصت نشده آن‌ها را در سخنرانى‌هايم بگويم. يك بار كشاورز بى‌سوادى را در استان فارس ديدم كه بعد از منبر به من گفت، آيا به من گوش مى‌دهيد

[١] ٢. نهج‌البلاغه، حكمت: ٤٢٤.