عرفا چگونه می بینند - حسین انصاریان - الصفحة ٨ - سخن اميرمؤمنان (ع) راجع به بينش اولياى خدا

كه اگر خدا هم به ما اين توفيق را بدهد كه چنين چشمى پيدا بكنيم. اين چشم سر ما با چشم همه حيوانات مشترك است. آن‌ها هم ظاهر را مى‌بينند و ما هم ظاهر را مى‌بينيم. ما با اين چشم پشت پرده هيچ حقيقتى را نمى‌بينيم. براى ديدن حقيقت، بايد از قرآن، نبوت و امامت كمك بگيريم. اميرمؤمنان (ع) مى‌فرمايد: «إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ هُمُ الَّذِينَ نَظَرُوا إِلَى بَاطِنِ الدُّنْيَا»[١] نمى‌گويد: «الى باطن الآخره‌». بلكه مى‌گويد: «نَظَرُوا إِلَى بَاطِنِ الدُّنْيَا.»؛ چون نياز نيست بگويد: «نظروا الى باطن الآخره‌». ما اگر به باطن دنيا برسيم، به باطن آخرت، به باطن حق، به باطن عبادت و به باطن قرآن و به باطن همه چيزها در حدّ خودمان رسيده‌ايم. «إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ هُمُ الَّذِينَ نَظَرُوا»، نمى‌گويد، نگاه با چشم، «نظر» است و كلمه «نظر»، با كلمه «رؤيت» فرق مى‌كند. «إِذَا نَظَرَ

[١] ١. نهج‌البلاغه، حكمت: ٤٢٤.