عرفا چگونه می بینند - حسین انصاریان - الصفحة ٢١ - اشتياق امام حسين (ع) به مرگ، شديدتر از اشتياق يعقوب به ديدار يوسف

آن را مطرح مى‌كرد و به آن راهنمايى مى‌نمود؛ چون چنين مقامى نبوده، خداوند آن را مطرح نكرده است. ديگر يك وقتى چنين مقامى هم مطرح نباشد، راهنمايى لازم ندارد. ولى خداوند همه را به اين مقام راهنمايى كرده است. «أَيُّهَا النَّاسُ‌»، كل است، و نمى‌گويد، اى مردم مؤمن! بلكه كل را به اين مقام راهنمايى كرده است: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ‌»؛ يعنى اى تمام انسان‌ها! «اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِى خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‌»[١]: خدايى را عبادت كنيد كه شما را و پيشينيانتان را آفريد براى اين كه او را عبادت كنيد؛ يعنى زير اين تكليف، بار و مشقت قرار بگيرد؛ چون عبادت تكليف بوده و تكليف بار است؛ سنگينى است؛ مشقت است. چرا زير بار عبادت قرار بگيرد؟ «لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‌»: براى اين كه به قدرت حفظ خود از افتادن در خطرات دنيا و آخرت برسيد. اين‌

[١] ٢. بقره: ٢١.