عرفا چگونه می بینند - حسین انصاریان - الصفحة ١٥ - نگاه با ديد امتحان الهى

مسجد، نه به منبر، نه به محراب، نه به دعا، نه به راز و نياز، نه به مناجات، آخر، ما هيج چيزى كم نداريم كه بخواهيم دست به طرف خدا دراز بكنيم. با اين نگاه هم كه دارند، هيچى گيرشان نمى‌آيد. البته، اينى هم كه دارند، مى‌گذارند، مى‌ميرند و مى‌روند. اصلًا اين دارايى‌ها هيچى نيست و باد است. اين‌ها بادى‌اند.

خداوند متعال پيش از ديدن رويا توسّط يوسف (ع) و ماجراهاى بعد از آن، به يعقوب (ع) وحى كرد كه: «اسْتَعِدَّ لِلْبَلاء»[١]: اگر واقعاً عاشق من هستى، براى آزمايشات سنگين، خودت را آماده كن. هر كسى با من پروردگار پيوند دارد، او را مى‌كارند. وقتى آدم را مى‌كارند، بايد اول به مقدار بسيار فراوان بار هم بر روى اين دانه بريزند تا در زير خاك خدا با آن‌ها كار كند. خدا در ظاهر با كسى كار نمى‌كند: «ءَأَنتُمْ تَزرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ‌»[٢]، كسى با دانه زير خاك نمى‌تواند كار

[١] ١. شيخ صدوق، علل‌الشرائع، ج ٢، ص ٤٥.

[٢] ٢. واقعه: ٦٤.