مطلب ديگرى كه شايسته است در اين روز بگويم، اين است كه شهادت چنين انسانى، و اين كه بيايد جانش را براى خدا بدهد، آن هم در زمانى كه براى هيچ پيغمبر و امامى چنين ماجرايى پيش نيامده است، حتى براى اميرمؤمنان (ع) زمانى كه حسين (ع) جانش را براى خدا داد، زمانى بود كه اگر او جانش را هزينه نمى‌كرد، چراغ نبوت هم انبياء، چراغ توحيد و چراغ ارزش‌ها براى ابد خاموش مى‌شد. او از طريق شهادت، حلق اتصال بين توحيد، نبوت، ارزش‌ها و انسان‌هاست. نمى‌دانم قيمت اين شهادت را گرفته‌ايد. شهادت اين شهيد ويژه است، او خران علم‌الله است و عبارت‌ (حُسَيْنٌ مِنِّى)، از سوى پيامبر (ص) درباره‌اش گفته شده است. خون، خون زنده است. او در زمانى شهيد شده كه اگر شهادتش نبود، چراغ نبوت و ارزش‌ها، براى ابد خاموش مى‌شد.