خون امام حسين (ع)، خونى ويژه است. امام زمان (عج) از اين خون تعبير به خون زنده‌[١] كرده و مى‌فرمايند: من به اين خون زنده، سلام مى‌كنم.[٢] ما تا حالا نشنيده بوديم. خون زنده خونى پاك است تا وقتى كه پنهان است. به محض اين كه از پنهانى در آمد، نجس مى‌شود و نماز با آن باطل است؛ طواف با آن باطل است؛ شايد حكمت آن اين باشد كه خون در پنهان، داراى گلبول‌هاى قرمز و سفيد متحرّك است. وقتى خون بيرون مى‌آيد، گلبول‌ها از حركت مى‌افتند و فوراً زمينه ظهور ميكروب پيش آمده و آن خون نجس مى‌شود.

[١]. «أَلسَّلامُ عَلَى الدِّمآءِ السّآئِلاتِ».

[٢] ٢. (شيخ حر عاملى، امل‌الآمل، ج ٢، ص ٢٥٧.