امّا امام زمان (عج) مى‌گويد: سلام بر اين خون‌هاى زنده، نه خون‌هاى آدم‌هاى زنده. خود خون را مى‌گويد، خون زنده. سلام بر اين خون‌هاى زنده؛ اين خونى كه در كربلا ريخته شده و صاحبش اعلم علماى اولين و آخرين بود.

يعنى اين جا نبايد پاى مُركَّب و قلم فقها، مفسرين و حكماى الهى را به ميان كشيد. علم كل در كنار علم اباعبدالله (ع)، جهل است. اين جا بحث علم عالمان و مركب و دواتشان قابل طرح نيست. خود اين خون، مُركَّبى شد براى نوشتن همه حقايق تا به قيامت. خود اين خون، كتابى است به پهناى آفرينش.

امروز كه حضرت امام حسين (ع) به دنيا آمد، جبرئيل (ع) نازل شد و عرض كرد: يا رسول الله! خدا مى‌فرمايد: اين فرزندى كه به تو دادم، خزان علم من است، نه خزان علم گذشتگان و آيندگان. يك وقت انسان به حوزه مى‌رود تا استادى را انتخاب كند، و سپس سى سال پاى درس آن استاد مى‌نشيند و اين گونه علم آن‌ها را به خودش منتقل مى‌نمايد. اين جا پروردگار مى‌گويد، اين مولود