شايعه سازى كردند كه روابط على با پيامبر(صلى الله عليه وآله)تيره شده به گواه اين كه او را همراه خود به تبوك نبرد. امام خود را به پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله)رساند كه هنوز از اردوگاه حركت نكرده بود و جريان را عرضه كرد. حضرت اين جمله تاريخى را فرمود:

«أما ترضى أن تكون منّى بمنزلة هارون من موسى إلاّ أنّه ليس بعدى نبىّ إنّه لا ينبغى أن أذهب إلاّ و أنت خليفتى».[١]

«آيا خرسند نيستى كه مقام تو نسبت به من همان موقعيت هارون نسبت به موسى باشد، جز اين كه بعد از من پيامبرى نيست. هرگز شايسته نيست كه من بروم مگر آن كه تو جانشين من باشى»

همگان مى دانيم بارزترين مقام و موقعيت هارون نسبت به موسى وزارت اوست چنان كه فرمود:

(وَاجْعَل لى وزيراً من أهلى* هارون أخى* اشدد به أزرى* و أشركه فى أمرى).[٢]

«خدايا براى من وزيرى از خاندان خودم، قرار بده، هارون

[١] مستدرك حاكم، ج٣، ص ١٣٢; تلخيص مستدرك نگارش ذهبى، و او نيز را صحيح شمرده است; مسند احمد، ج٥، ص ٢٥، حديث ٣٠٦٢.
[٢] سوره طه، آيه ٢٩ ـ ٣١.