از خلاصه شدن همه گرايش هاى مادى اگر حكومت واحدى جاى آن را بگيرد تنها نياز به نيروى محدودى براى قرار نظم در جهان است و نه بيشتر، و باقيمانده همه صرف عمران و آبادى مى گردد نه تخريب.

كوتاه سخن اين كه آنچه در اين جا مهم است مسأله آمادگى روحى و جسمى براى پذيرش چنان نظام واحدى است و آگاهى از عواقب خطرناك وضع نابسامان كنونى، و اگر در روايات اسلامى مى خوانيم قبل از چنين انقلابى، جهان را ظلم و فساد خواهد گرفت آن هم در واقع مقدمه اى است براى پيدايش آگاهى و آمادگى، نه اين كه ظلم هدف و فساد، به راستى هدف نهايى باشد.

٣- موضوع ديگر اين كه مدت هاست كه جهان از ظلم و فساد پر شده است چه ظلم و فسادى بالاتر از اين همه جنگ ها و خونريزى ها و غارت گرى ها و استعمارها در اشكال مختلف، و جنايات و تبيعض هاى ناروا، و تقلب ها و خيانت ها و مفاسد اخلاقى ديگر، بنابراين لزومى ندارد چيزى بر آن مفاسد بيفزاييم.

آنچه در مورد آن كمبود شديد احساس مى شود آگاهى‌