تنها نكته اى كه يادآورى آن در اين جا لازم است اين مى باشد كه «تفاوت مهمى» كه اين نوشته با عقايد پيروان مكتب اهل بيت (عليهم السلام) دارد اين است كه آنها نام پدر حضرت مهدى (عليه السلام) را «عبدالله» ذكر كرده اند درحالى كه در كتب شيعه نام پدر بزرگوارش به طور مسلم «الامام الحسن العسكرى» است و سرچشمه اين اختلاف آن است كه در بعضى از روايات اهل سنت جمله «اسم ابيه اسم ابى» (اسم پدرش اسم پدر من است) آمده در حالى كه قرائن نشان مى دهد كه اين جمله در اصل «اسم ابيه اسم ابنى» (اسم پدرش اسم فرزند من است) بوده، و بر اثر اشتباه در نقطه گذارى به اين صورت درآمده است (اين احتمال را كنجى شافعى نيز در كتاب «البيان فى اخبار صاحب الزمان» تأييد كرده است) و در هر حال آن جمله قابل اعتماد نيست زيرا:

١- در اكثر روايات اهل سنت اين جمله وجود ندارد.

٢- در روايت معروف ابن ابى ليلى مى خوانيم «اسمه اسمى واسم ابيه اسم ابنى» اسم پدرش اسم فرزند من است.

٣- روايات متواتر از طرق اهل بيت (عليهم السلام) گواهى‌