اكنون فكر كنيد آنها كه انتظار قيام يك مصلح بزرگ جهانى را مى كشند در واقع انتظار انقلاب و دگرگونى و تحولى را دارند كه وسيع ترين و اساسى ترين انقلاب هاى انسانى در طول تاريخ بشر است.

انقلابى كه برخلاف انقلاب هاى اصلاحى پيشين جنبه منطقه اى نداشته و نه اختصاص به يك جنبه از جنبه هاى مختلف زندگى دارد بلكه علاوه بر اين كه عمومى و همگانى است تمام شئون و جوانب زندگى انسان ها را شامل مى شود، انقلابى است سياسى و فرهنگى و اقتصادى و اخلاقى.

فعلا كار به اين موضوع نداريم كه دليل ما بر تحقق يافتن چنين انقلابى چيست؟

اين را موكول به بحث ديگرى مى كنيم، زيرا هدف ما در اين بحث تنها بررسى نتايج و آثار چنين عقيده و چنان انتظارى است كه آيا به راستى آن چنان كه بعضى از ماترياليست ها پنداشته اند جنبه تخديرى دارد يا سازنده و حركت آفرين و اصلاح گر است.

سابقاً گفتيم كه «انتظار» هميشه از دو عنصر «نفى» و «اثبات» تشكيل مى شود ناراحتى از وضع موجود و عشق و علاقه به وضع بهتر.