مسئله انتظار - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤ - فلسفه دوم- خوديارى هاى اجتماعى

فلسفه دوم- خوديارى هاى اجتماعى‌

منتظران راستين درعين حال وظيفه دارند تنها به خويش نپردازند بلكه مراقب حال يكديگر باشند وعلاوه بر اصلاح خويش در اصلاح ديگران نيز بكوشند.

زيرا برنامه عظيم و سنگينى كه انتظارش را مى كشند يك برنامه فردى نيست. برنامه اى است كه تمام عناصر تحول، بايد در آن شركت جويد بايد كار به صورت دسته جمعى و همگانى باشد. كوشش ها و تلاش ها بايد هماهنگ گردد و عمق و وسعت اين هماهنگى بايد به عظمت همان برنامه انقلاب جهانى باشد كه انتظار آن را دارند.

در يك ميدان وسيع مبارزه دسته جمعى، هيچ فردى نمى تواند از حال دگران غافل بماند، بلكه موظف است هر نقطه ضعفى را در هر كجا ببيند اصلاح كند، و هر موضع آسيب پذيرى را ترميم نمايد و هر قسمت ضعيف و ناتوانى را تقويت كند، زيرا بدون شركت فعالانه و هماهنگ تمام مبارزين، پياده كردن چنان برنامه اى امكان پذير نيست.

بنابراين منتظران واقعى علاوه بر اين كه به اصلاح‌