رساله احكام جوانان(پسران) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٠ - احكام اذان و اقامه

اللَّهُ اكْبَرُ ٢ مرتبه‌

خدا از همه چيز و همه كس برتر است.

لا الهَ إلَّا اللَّه ١ مرتبه‌

جز آفريدگار جهان معبودى نيست.

مسأله ٢٠١- جمله

«اشْهَدُ انَّ عَلِيًّا وَلِىُّ اللَّه‌

؛ گواهى مى‌دهم كه على ولىّ خدا بر همه خلق است» جزءِ اذان و اقامه نيست، ولى خوب است بعد از

«اشْهَدُ انَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّه‌»

به قصد قربت و تبرّك گفته شود.

احكام اذان و اقامه‌

مسأله ٢٠٢- اذان و اقامه بايد بعد از داخل شدن وقتِ نماز گفته شود و اگر قبل از وقت بگويد باطل است.

مسأله ٢٠٣- اقامه بايد بعد از اذان گفته شود و اگر آن را قبل از اذان بگويد صحيح نيست.

مسأله ٢٠٤- بين جمله‌هاى اذان و اقامه نبايد، زياد فاصله شود و اگر بين آنها بيشتر از معمول فاصله بيندازد، بايد دوباره آن را از سر بگيرد.

مسأله ٢٠٥- اگر براى نماز جماعتى اذان و اقامه گفته باشند، كسى كه با آن جماعت نماز مى‌خواند، نبايد براى خود اذان و اقامه بگويد.

مسأله ٢٠٦- اگر انسان براى خواندن نماز جماعت به مسجد برود و ببيند نماز جماعت تمام شده و براى نماز جماعت اذان و اقامه گفته شده باشد، تا وقتى كه صفها بهم نخورده و جمعيّت متفرّق نشده است، بنابر احتياط واجب نبايد براى نماز خود اذان و اقامه بگويد.