رساله احكام جوانان(پسران) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٤ - نماز مسافر

سجده سهو چنين است كه بعد از سلام نماز، به سجده رود و بگويد:

«بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ ايُّهَا النَّبِىُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ».

و بعد بنشيند و دوباره به سجده رود و ذكر بالا را بگويد، سپس بنشيند و تشهّد و سلام را بخواند. و احتياطاً فقط سلام آخر را بگويد.

نماز مسافر

مسأله ٣١٨- انسان بايد در سفر، نمازهاى چهار ركعتى را شكسته، يعنى دو ركعت، بجا آورد؛ به شرط آن‌كه مسافرتش (در رفت و برگشت) از هشت فرسخ كمتر نباشد. (هشت فرسخ شرعى در حدود ٤٣ كيلومتر است).

مسأله ٣١٩- اگر مسافر از جايى كه نمازش تمام است؛ مثل وطن، حدّاقل چهار فرسخ مى‌رود، و چهار فرسخ برمى‌گردد، نمازش در اين سفر هم شكسته است.

مسأله ٣٢٠- كسى كه به مسافرت مى‌رود، زمانى بايد نمازش را شكسته بخواند كه حدّاقل به مقدارى دور شود كه اذان آنجا را نشنود، يا اين‌كه اهل آنجا او را نبينند و نشانه آن اين است كه او اهل آنجا را نبيند و چنانچه قبل از آن كه به اين مقدار دور شود، بخواهد نماز بخواند، بايد تمام بخواند.

مسأله ٣٢١- اگر به جايى مى‌رود كه دو راه دارد، يك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد، اگر از راهى كه‌