رساله احكام جوانان(پسران) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٦ - نيّت روزه

نيّت روزه‌

مسأله ٤٠٧- روزه يكى از عبادات است و بايد براى انجام فرمان خداوند بجا آورده شود و اين همان «نيّتِ» روزه است.

مسأله ٤٠٨- انسان مى‌تواند در هر شب ماه رمضان براى روزه فرداى آن، نيّت كند، و بهتر است كه شب اوّل ماه هم، روزه همه ماه را نيّت كند.

مسأله ٤٠٩- لازم نيست نيّت روزه را به زبان بگويد، بلكه همين‌قدر كه براى انجام دستور خداوند عالم از اذان صبح، تا مغرب، كارى كه روزه را باطل مى‌كند، انجام ندهد كافى است، كسى كه براى خوردن سحرى برمى‌خيزد حتماً نيّت روزه دارد.

مسأله ٤١٠- دو روز از سال روزه‌اش حرام است: عيد فطر (اول ماه شوال) و عيد قربان (دهم ماه ذى‌الحجه)

مسأله ٤١١- روزه روز عاشورا مكروه است هم چنين روزى كه انسان شك دارد روز عرفه است يا عيد قربان و روزه ميهمان بدون اجازه ميزبان نيز كراهت دارد.

مسأله ٤١٢- روزه تمام روزهاى سال، غير از روزه‌هاى حرام و مكروه مستحب است ولى بعضى از روزها تأكيد بيشترى دارد از جمله:

١. پنج‌شنبه اوّل و آخر هر ماه و اولين چهارشنبه بعد از دهم ماه، حتى اگر كسى اينها را بجا نياورد مستحب است قضا كند.

٢. سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم هر ماه.

٣. تمام ماه رجب و شعبان و اگر نتواند قسمتى از آن را روزه بگيرد هر چند يك روز باشد.