پگاه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٦ - جاى پاى اسرائيل در آسيانه ميانه و قفقاز - شیرودی مرتضی

جاى پاى اسرائيل در آسيانه ميانه و قفقاز
شیرودی مرتضی

با فروپاشى اتحاد جماهير شوروى، تهديدات امنيتى جديدى عليه ايران در مرزهاى شمالى پديد آمد كه حضور رژيم اشغال‌گر قدس در آسياى مركزى و قفقاز، تنها يكى از آنها است؛ به بيان عميق‌تر، از يك سو جمهورى‌هاى تازه استقلال‌يافته، به دليل سرگشتگى (سرگردانى) سياسى و به منظور نجاتِ اقتصاد بيمار خود به رژيم غاصب اسرائيل روى آوردند و از سوى ديگر، اين رژيم نيز براى خروج از بن‌بست سياسى و اعمال فشار به ايران،به گسترش روابط با آسياى مركزى پرداخت.
رژيم اشغال‌گر قدس و جمهورى‌هاى آسياى مركزى و قفقاز، بنيادگرايى اسلامى را براى ثبات سياسى و امنيت نظامى خويش خطرناك دانسته، ايران را كانون آن مى‌دانند؛ اين مسئله به بهانه‌اى براى گسترش روابط متقابل آنها تبديل شده است.
بنابراين، حضور اسرائيل در كنار مرزهاى ايران، با توجه به حمايت بى‌دريغ آمريكا از اسرائيل، قدرت هسته‌اى اين كشور، ذخاير تسليحات استراتژيك و سياست‌هاى سلطه‌جويانه آن، اين كشور را به يك منبع تهديد دائمى براى جهان اسلام، به ويژه ايران تبديل شده است.(١)
رژيم اشغال‌گر قدس، بيشتر در دو زمينه روابط خود را با آسياى مركزى گسترش داده است:
١. اقتصادى؛
در سال ١٩٩٢/١٣٧١ اسرائيل قرارداد استفاده از منابع نفتى در قبال بهره‌بردارى تاجيكستان از سرويس‌هاى اطلاعاتى موساد را به امضا رساند. در همين سال، قرارداد مشابهى بين اين كشور و ازبكستان منعقد شد. موفق‌ترين طرح اسرائيل در ازبكستان، آبيارى قطره‌اى بود كه طى آن، توليد پنبه ازبك‌ها ٤٠ درصد افزايش يافت.
اسرائيل در طرح احداث خط لوله گاز تركمنستان به تركيه مشاركت دارد و قصد دارد، احداث اين خط لوله را تا خاك فلسطين اشغالى ادامه دهد. قرقيزستان نيز در بخش‌هاى چاپ، نشر و توسعه فنّاورى پيشرفته با اسرائيل همكارى دارد. پرواز مستقيم هوايى ميان قزاقستان و اسرائيل از سال ١٩٩٢/١٣٧١ برقرار شده است. در مجموع تا سال ١٣٧٨ (١٩٩٩ ميلادى)، ٢٥ برنامه سرمايه‌گذارى مشترك در زمينه‌هاى كشاورزى، صنعت، ارتباطات و سيستم‌هاى امنيتى ميان اسرائيل و كشورهاى آسياى مركزى به امضا رسيده است.(٢)
٢. سياسى؛
گسترش روابط سياسى اسرائيل با آسياى مركزى و قفقاز، در راستاى دكترين »بن گوريون«، يعنى اتحاد با پيرامون - نه اتحاد با عرب - قرار دارد؛ به بيان ديگر، هدف اسرائيل از اين اقدام، شكستن حلقه محاصره كشورهاى مخالف همسايه است؛ علاوه بر اين، اسرائيل غرب را متقاعد كرده است كه اين كشور تنها راه منحصر به فرد جلوگيرى از توسعه نفوذ روسيه و ايران در منطقه است؛ به همين دليل ساموئل برگر مشاور امنيت ملى وقت آمريكا توصيه كرد، بايد به اسرائيل براى مقابله با ايران و روسيه نقش بيشترى داده شود. در اين راستا، معاون رئيس ستاد ارتش اسرائيل، در سال ١٩٩٦/١٣٧٥ گفت: اسرائيل بايد توانايى و همكارى خود با ديگران را براى مقابله با تهديدات ايران و ليبى تقويت كند. گسترش روابط اسرائيل با هند هم، به منظور ممانعت از سرازير شدن تسليحات و فنّاورى هند به ايران است.(٣)
علاوه بر اين، اسرائيل هدف‌هاى ديگرى هم از حضور خود در منطقه دارد؛
- جلوگيرى از پيوستن كشورهاى مسلمان منطقه آسياى مركزى و قفقاز به سازمان‌هاى اسلامى مخالف اسرائيل.
- ممانعت از انتقال فناورى و كارشناسان هسته‌اى كشورهاى داراى توان هسته‌اى آسياى مركزى و قفقاز به كشورهاى دشمن اسرائيل.
- فشار به ايران از طريق حضور در كنار مرزهاى شمالى و انجام اقدامات جاسوسى به منظور مقابله و يا كاهش حضور ايران در لبنان.
- تشويق و ترغيب يهوديان آسياى مركزى و قفقاز به مهاجرت به اسرائيل و ترويج تفكرات صهيونيستى در ميان يهوديان مقيم منطقه.
- كسب مشروعيت منطقه‌اى و جهانى يا افزايش آن، از طريق برقرارى رابطه با كشورهاى آسياى مركزى و قفقاز.(٤)

پى‌نوشت‌ها:
١. فصل‌نامه سياسى دفاعى، سال هشتم، شماره ١ و ٢ (زمستان ١٣٧٨ و بهار ١٣٧٩) ص ٣٢-١٩.
٢. روزنامه رسالت، (٢٥ و ٢٧ اسفند ١٣٧٩) ص ٦ و ٧.
٣. همان.
٤. همان.