كه در آن جلسه حضور داشتند از اصحاب بدر و حنين و ياران نزديك پيامبر بودند؛ كسانى كه بارها تا پاى جان در ركاب پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) جنگيده بودند و آثار زخم‌هاى جنگ هنوز بر بدن آنها باقى بود. به هر حال، آنچه عملا اتفاق افتاد و تاريخِ قطعى گواه آن است، اين بود كه رهبرى امت اسلامى از مسير اصلى خود منحرف شد و آنچه پيامبر از آغاز بعثت تا آخرين روزهاى عمرشان بارها در قضاياى مختلف تكرار كرده بودند جامه عمل نپوشيد.

اين درس عبرتى است كه ما بايد از تاريخ بگيريم كه حق و باطل تا چه حد و از ناحيه چه كسانى ممكن است با هم اشتباه گرفته شوند. ٢٥ سال على در خانه نشست و ديگران آمدند و امتحان خودشان را پس دادند تا آن كه سرانجام خود مردم پشت در خانه على جمع شدند و گفتند تو بايد بر ما حكومت كنى و با آن حضرت بيعت كردند.

از جمله افرادى كه در تمامى اين قضايا از صدر اسلام تا بيعت با على حضور داشت جناب زبير است. زبير، پسر عمه پيامبر و على است. كسى است كه بارها و بارها در ركاب پيامبر در راه خدا جهاد كرده و با شمشير خود از اسلام و پيامبر دفاع كرده است و در غدير خم نيز حضور داشت. اما همين جناب زبير در جريان سقيفه كه بعد از رحلت پيامبر براى تعيين جانشين آن حضرت دور هم جمع شده بودند، حرفى از خلافت على به ميان نياورد. هم او بود كه با همراهى چند تن ديگر، مسأله خلافت حضرت على(عليه السلام) و بيعت مردم با آن حضرت را پس از ٢٥ سال، مطرح و تبليغ كرد و خودش از اولين كسانى بود كه با على(عليه السلام) بيعت نمود. اما همين جناب زبير پس از چند روز از بيعت با على، درخواست حكومت بصره يا كوفه را داشت و چون حضرت امتناع ورزيد به روى على شمشير كشيد و مقابل آن حضرت ايستاد و به همراهى طلحه و عايشه جنگ جمل را به راه انداخت.

اينها نمونه‌هايى است كه در تاريخ اتفاق افتاده و هشدارى جدى براى ماست كه بدانيم در معركه امتزاج حق و باطل چه ورطه‌هاى خطرناكى وجود دارد و چه ايمان‌هايى بر باد مى‌رود و چه بزرگان و پهلوانانى به خاك مى‌افتند و به خاك سياه مى‌نشينند.

از خدا مى‌خواهيم تا ايمان ما را تا آخرين لحظه عمر حفظ فرمايد، و در دنيا و آخرت دست ما را از دامان ولايت على(عليه السلام) كوتاه مفرمايد، و در مسير حمايت از على و خط راستين ولايت مستدام بدارد. ان شاء الله.