نظريه حقوقى اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٢ - ٧ نفى پلوراليسم با استفاده از مفهوم « حق» در قرآن

كسى كه خودش هم مى‌گويد من حق را نمى‌شناسم و دعوت به شك و گمراهى مى‌كند؟ عقل شما چه مى‌گويد؟

قرآن خطاب به مردم مى‌فرمايد: يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُم[١]؛ اى مردم، حق از جانب پروردگارتان براى شما آمده است. و يا خطاب به پيامبر مى‌فرمايد: وَالَّذِى أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَق[٢]؛ و آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، حق است. آنچه از طرف خداوند بر پيامبر نازل شده، حق است و دلايل اثبات كننده دارد و حجت را بر مردم تمام مى‌كند و قرآن مى‌فرمايد وقتى حق براى شما روشن شد، فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ اِلاَّ الضَّلاَل[٣]، بعد از حق، جز گمراهى چه خواهد بود؟ يعنى حق، يكى بيشتر نيست و آن اسلام است كه از جانب خداوند نازل شده، و وقتى ثابت شد اسلام حق است، ديگر نمى‌شود گفت بت‌پرستى هم يك حق ديگرى است. وقتى ثابت شد توحيد حق است ديگر نمى‌شود گفت تثليث هم يك حق ديگرى است: فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلاَّ الضَّلاَل؛ و بعد از حقيقت جز گمراهى چيست؟

پس اين مسأله هم كه آيا چند حق مى‌تواند وجود داشته باشد و يا پلوراليسم در زمينه دين قابل پذيرش است يا نه، پاسخش از ديدگاه قرآن روشن است: به طور قاطع نه؛ نمى‌توانيم چند دين حق داشته باشيم. اگر يك دين ثابت شد كه حق است ـ كه به نظر ما همان دين اسلام است ـ ماوراى آن، هرچه باشد ضلالت و گمراهى است.