مسأله ٨٩ - در صورتى كه ثبوت و استقرار حج بر ذمه ميت معلوم و به جا آوردندش مشكوك باشد، واجب است از قبل او بجا آورده شود وهزينه‌اش از اصل مال اخراج مىگردد.
مسأله ٩٠ - به مجرد اجير گرفتن ذمه ميت برى نمىشود. پس اگر دانسته شود كه اجير به جهت عذر يا بدون آن حج را به جا نياورده، واجب است دوباره اجير گفته شود و مخارج از اصل مال خارج و برداشت مىشود. و در صورتى كه اجرت اولى از مال ميت بوده و پس گرفتنش ممكن باشد، لازم است پس گرفته شود.
مسأله ٩١ - چنانچه چندين اجير پيدا شود، أحوط مستحب اين است كه كسى را كه كمتر از ديگران اجرت مىگيرد اجير نمايند، در صورتى كه اجرت به مال خود ميت باشد، هر چند اظهر جواز استيجار اجيرى است كه از حيث فضيلت و شرف مناسب حال ميت باشد پس مىتوان او را به مبلغ بيشترى اجير نمود.
مسأله ٩٢ - اجير گرفتن از بلد يا ميقات تابع تقليد يا اجتهاد وارث است نه خود ميت. پس چنانچه عقيده ميت وجوب حج بلدى بوده و عقيده وارث جواز استيجار از ميقات باشد، بر وارث واجب نيست از بلد ميت اجير بگيرد.
مسأله ٩٣ - هر گاه حجة الاسلام بر ذمه ميت باشد وتركه‌اى نداشته باشد، بر وارث واجب نيست كه براى او اجير بگيرد بلى مستحب است اين عمل را انجام دهد.