٧٢.امام سجّاد عليه السلام: چون آدم به زمين هبوط كرد، كعبه را طواف نمود. كنار مستجار كه رسيد، به كعبه نزديك شد، دستان خود را به آسمان بلند كرد و گفت: پروردگارا، مرا ببخشاى. ندا آمد: تو را بخشودم. گفت: خدايا، فرزندانم را. ندا آمد: اى آدم! هر يك از فرزندان تو سراغ من آيد و گناه خويش را اين جا آورد، گناهش را مى آمرزم. [٢]

٤ / ٦

ركن يمانى

٧٣.مجاهد: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ركن يمانى را مى بوسيد و صورت بر آن مى نهاد. [٣]

٧٤.ابو مريم: با امام باقر عليه السلام مشغول طواف بودم. در هيچ يك از طوافهايش به ركن يمانى نمى رسيد، مگر آن كه آن را لمس مى كرد، سپس مى گفت: «خدايا به سويم بازگرد (وتوفيقى ده) تا توبه كنم و مرا نگهدار تا دوباره به گناه برنگردم». [٤]

[١] كافى : ٤ / ٤٠٩ / ١٤ .[٢] كافى : ٤ / ٤٠٩ / ١٣ از معاوية بن عمار .[٣] كافى : ٤ / ٤٠٩ / ١٦ از حفض بن البخترى .[٤] كافى : ٤ / ٤٠٨ / ١١ .