سيماي حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩
٤١.امام صادق عليه السلام: مطعم، شفاى بيمارى. [١]
ب . آغاز آن
٤٢.امام صادق عليه السلام: چون ابراهيم روى گرداند (كه بازگردد) هاجر گفت: اى ابراهيم! ما را به كه وا مى گذارى؟ گفت: شما را به خداى اين بنا مى سپارم. [امام صادق عليه السلام] فرمود: چون آب تمام شد و آن كودك تشنه گشت، هاجر بيرون شد تا آن كه بر فراز صفا رفت و ندا داد: آيا در اين وادى ها كسى هست؟ سپس فرود آمد، تا آن كه به مروه رسيد و همان گونه ندا داد. سپس در حال بازگشت نزد فرزندش بود كه ناگهان ديد در زير پاشنه اسماعيل آب است. آبها را جمع كرد و آب همانجا رسوب كرد (و چشمه شد) و اگر واگذاشته بود، جارى مى شد. [٢]
ج . نوشيدن از آن
٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: آب زمزم، شفاى دردى است كه به خاطر آن نوشيده شود. [٣]
٤٤.ابو ايوب مدائنى از يكى از اصحاب: حضرت ابوالحسن عليه السلامهرگاه از آب زمزم، مى نوشيد. مى فرمود: به نام خدا، حمد براى خداست، شكر براى خداست. [٤]
٤٥.امام صادق عليه السلام: هرگاه كسى از طواف خود فارغ شد و دو ركعت نماز را خواند، نزد زمزم برود و يك يا دو دلو آب بكشد و از آن بنوشد و بر سر و پشت و شكم خود بريزد و بگويد: «خداوندا! اين را علمى سودمند و رزقى گسترده و
[١] خصال : ٤٥٥/٣ از معاوية بن عمار .[٢] كافى : ٤/٢٠١ ذيل حديث ١ .[٣] محاسن : ٢/٣٩٩/٢٣٩٥ از ابن قدّاح از امام صادق از پدرش عليهماالسلام .[٤] محاسن : ٢/٤٠٠/٢٤٠٠ .